معانی کلمه : عجیب

عجیب. [ ع َ ] ( ع ص ) کار شگفت. ج ، عِجاب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) :
عجیب نیست که از طین بدر کند گل و نسرین
همان که صورت آدم کند سلاطه طین را.|| خوش آیند از هر چیزی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). || امری شگفت آور. ( اقرب الموارد ). || ناشناخته.( منتهی الارب ) ( آنندراج ).

۱. هر چه از آن تعجب می کنند، شگفت آور، شگرف.
۲. (قید ) به طور شگفت آور: غروب ها عجیب دلگیر بود.

(عَ ) [ ع . ] (ص . ) شگفت آور.

شگفت آور، شگرف، هرچه که از آن تعجب کنند
( صفت ) شگفت آور غریب .

نه حول ولا ( لا حول ولا )