معانی کلمه : عبیده
لغت نامه دهخدا
عبیدة. [ ع ُ ب َ دَ ] (اِخ ) ابن هبل از کنانةعذرة از قحطانیه جد جاهلی است . (از الاعلام زرکلی ).
فرهنگ فارسی
طنبوریه از مردم بغداد و از زنانی است که صنعت غنا نیک میدانست و در آن فن تقدم داشت و او را در ادب معروفیتی بود برخی از معاصران وی که در این فن عالم اند او را استاد و رئیس در صنعت غنا دانند در نیکوئی آواز و در زیبائی صورت نیز سر آمد بود