معنی کلمه : عباءه
لغت نامه دهخدا
عباءة. [ ع َ ءَ ] (ع اِ) نوعی از گلیم . ج ، عباآت . (منتهی الارب ). عباء. (اقرب الموارد). و رجوع به عباآت و عباء شود.
( عباءة ) عباءة. [ ع َ ءَ ] ( ع اِ ) نوعی از گلیم. ج ، عباآت. ( منتهی الارب ). عباء. ( اقرب الموارد ). و رجوع به عباآت و عباء شود.
