معانی کلمه : ظلف
لغت نامه دهخدا
ظلف . [ ظِ ل َ ] (ع اِ) ج ِ ظَلِفة.
ظلف . [ ظَ ل ِ ] (ع ص ) جای بلند از آب و گل و لای .
ظلف . [ظُل ْ ل َ ] (ع ص ) ظلوف ٌ ظُلَّف ؛ سُمهای درشت و سخت .
ظلف . [ ظَ ل ِ ] (ع ص ) ظلف النفس ؛ عزیز در نفس خویش . پارسا. زاهد.
فرهنگ معین
(ظِ لْ ) [ ع . ] (اِ. ) سم شکافته مانند سم گاو و گوسفند و بز به خلاف اسب و خر و استر که آن ها را حافره گویند.
فرهنگ فارسی
( اسم ) سم شکافته مانند سم سگ گاو و گوسفند و بز و جز آن زنگله ژنگله .
ظلوف . ظلف سمهای درشت و سخت .
ظلوف . ظلف سمهای درشت و سخت .