معانی کلمه : طواحین
لغت نامه دهخدا
طواحین . [ طَ ] (ع اِ) ج ِ طاحونة. (دهار).
طواحین. [ طَ ] ( ع اِ ) ج ِ طاحونة. ( دهار ).
طواحین. [ طَ ] ( اِخ ) موضعی است بسرزمین فلسطین نزدیک رمله ، و وقعه ٔمشهور بین خمارویه بن طولون و المعتضد باﷲ بسال 271 هَ. ق. نزدیک این مکان بوده است. ( معجم البلدان ).
طواحین. [ طَ ] ( اِخ ) موضعی است بسرزمین فلسطین نزدیک رمله ، و وقعه ٔمشهور بین خمارویه بن طولون و المعتضد باﷲ بسال 271 هَ. ق. نزدیک این مکان بوده است. ( معجم البلدان ).
فرهنگ عمید
طاحون#NAME?
= طاحون
فرهنگ فارسی
موضعی است بسرزمین فلسطین نزدیک رمله. وقعه مشهور بین خمارویه بن طولون و معتضد عباسی در سال ۲۷۱ ه.ق . نزدیک این مکان رخ داده ( معجم البلدان لغ. )
( اسم ) جمع طاحونه آسیاها .
( اسم ) جمع طاحونه آسیاها .