معانی کلمه : طلل
لغت نامه دهخدا
طلل . [ طِ ل َ ] (ع اِ) ج ِ طَل ّ. (منتهی الارب ).
طلل . [ طُ ل ُ ] (ع اِ) ج ِ طَلیل . (منتهی الارب ).
فرهنگ عمید
طل#NAME?
۱. آثار به‌جامانده از خانه‌ای که خراب شده است؛ ویرانه.
۲. کالبد و هیکل چیزی.
= طل
۱. آثار به جامانده از خانه ای که خراب شده است، ویرانه.
۲. کالبد و هیکل چیزی.
۱. آثار به جامانده از خانه ای که خراب شده است، ویرانه.
۲. کالبد و هیکل چیزی.
فرهنگ معین
(طَ لَ ) [ ع . ] ۱ - (اِ. ) خرابه ، نشان به جا مانده از یک خانه یا عمارت ویران . ۲ - کالبد هر چیزی . ج . اطلال .
فرهنگ فارسی
جای مرتفع، آثارخانه وعمارت، کالبدوهیکل چیزی، نشان خانه وسرای ویران شده
جمع طلیل
جمع طلیل
مترادف و متضاد
۱. خرابه، ویرانه
۲. کالبد، هیکل (هرچیز)