تلفظ بین المللی : /talˈɑq1 xˈalʔ/ تلفظ : [tal'Aq1 x'al?]
لغت نامه دهخدا
طلاق خلع. [ طَ ق ِ خ َ ] ( ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) نوعی طلاق و آن قطع علاقه زوجیت از طرف زوج است بر اثر بذل زوجه مالی را به او.رجوع به خلع شود. از یک قسمت از مادیکان هزار داستان چنین معلوم میشود که در حقوق ساسانی طلاقی شبیه به طلاق خلع وجود داشته و زن میتوانسته با واگذاری اموال خود به شوهر، خود را از رابطه زناشوئی آزاد کند. از روایات ( چ هند ) چنین برمی آید که طلاق در این موارد آزاد و مجاز بوده اس...
فرهنگ فارسی
ازیک قسمت از مادیکان هزار داستان چنین معلوم میشود که در حقوق ساسانی طلاقی شبیه بطلاق خلع وجود داشته و زن میتوانسته با واگذاری اموال خود بشوهر خود را از رابطه زناشوئی آزاد کند .
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] طلاق خُلع طلاقی است که در آن زن به علت علاقه نداشتن به شوهر، با بخشیدن مهریه یا مال دیگری به او از وی طلاق می گیرد. طلاق خلع از اقسام طلاق بائن است و در آن مرد نمی تواند به زن رجوع کند؛ یعنی در زمان عِدّه، بدون عقد او را دوباره همسر خود کند. البته در طلاق خلع، در زمان عده، زن می تواند از بخشش خود منصرف شود. در این صورت مانند طلاق رجعی، شوهر می تواند به او رجوع کند.طلاقی را که در آن زن ...
