تلفظ بین المللی : /taq1ˈɑdʒˈɑr/ تلفظ : [taq1'AdZ'AR]
لغت نامه دهخدا
طغاجار. [ طُ ] ( اِخ ) ( امیر... ) یکی از امرای مغول که از سال 678 تا 694 هَ. ق. پیوسته مرجع مهام امور بود. وی مردی ناسپاس بود وپیوسته با اولیاء نعمت خود خیانت میورزید و با دشمنان آنها سازش میکرد و بسا که بر اثر سازش با دشمنان اولیاء نعم خویش آنان را فانی و معدوم میساخت. در 678 از جانب آباقا مأموریت یافت که با سیدعمادالدین به شیراز رفته به حساب عمال سوغنجاق رسیده مالی را که سیدعمادالدین بر عهده گ...
