معانی کلمه : طرایف گر
لغت نامه دهخدا
طرایف گر. [ طَ ی ِ گ َ] ( ص مرکب ) ترتیب دهنده طرایف. طرایفی :
گه معصفرپوش گردد گه طبرخون تن شود
گاه دیباباف گردد گه طرایف گر شود.
گه معصفرپوش گردد گه طبرخون تن شود
گاه دیباباف گردد گه طرایف گر شود.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آن که طرایف سازد .
گه معصفر پوش گردد که طبر خون تن شود
گه معصفر پوش گردد که طبر خون تن شود
