طَحاوی، ابوجعفر احمد (قاهره ۲۳۹ـ۳۲۱ق)فقیه حنفی مصری. ابتدا شافعی بود و نزد دایی خود ابوابراهیم اسماعیل مزنیِ شافعی درس خواند. سپس در محضر ابوجعفر احمد بن ابی عمران بغدادی فقه حنفی آموخت و برای ادامۀ تحصیل به غزه، عسقلان و دمشق سفر کرد، و در حدود ۲۶۹ق به مصر بازگشت. رتبۀ او در حنفیه چنان است که از زمرۀ مجتهدان به شمار می رود. وی در مسائلی که نص خاص نداشتند، براساس قواعد مقرر در مذهب، به استنباط حکم...
