معانی کلمه : طبیبه
لغت نامه دهخدا
طبیبة. [ طَ ب َ ] (ع ص ، اِ) مؤنث طبیب . زن بجشک . آسیة. || زمین دراز. || جامه ٔ دراز. || ابر دراز. || پوست . ج ، طِباب . (منتهی الارب ) (آنندراج ).
( طبیبة ) طبیبة. [ طَ ب َ ] ( ع ص ، اِ ) مؤنث طبیب. زن بجشک. آسیة. || زمین دراز. || جامه دراز. || ابر دراز. || پوست. ج ، طِباب. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).
فرهنگ عمید
پزشک (زن ).
فرهنگ فارسی
( صفت ) مونث طبیب .
مونث طبیب یا زمین دراز یا جامه دراز
مونث طبیب یا زمین دراز یا جامه دراز