معانی کلمه : طاووس

طاووس. [ وو ] ( معرب ، اِ ) رجوع به طاوس شود.

پرنده ای زیبا از خانوادۀ کبک که نر آن دم چتری بزرگ با پرهای رنگین دارد.
* طاووس آتش پر: [قدیمی، مجاز] آفتاب.
* طاووس مشرق خرام: = * طاووس آتش پر
* طاووس علیین: طاووس بهشتی.
* طاووس فلک: [قدیمی، مجاز] = * طاووس آتش پر

[ معر. ] (اِ. ) = طاوس : مرغی است از نوع ماکیان که پرهای زیبا دارد به ویژه نر آن که دُم چتری بسیار زیبایی دارد. پاهای این مرغ زیبا نیست که بر اساس برخی از افسانه ها ابلیس به صورت ماری بر پای آن پیچید و وارد بهشت شد.

{Pavo, Pav, Peacock} [نجوم] صورت فلکی در نیمکرۀ جنوبی آسمان