معانی کلمه : طاعون زده
لغت نامه دهخدا
طاعون زده. [ زَ دَ / دِ ] ( ن مف مرکب ) طعین. مطعون. ناقةٌ بها عسفات ؛ شتر ماده طاعون زده. ناقةٌ عاسف ؛ شتر ماده طاعون زده. ( منتهی الارب ).
فرهنگ فارسی
۱ - آنکه مبتلی به طاعون شده . ۲ - آنکه به او سرنیزه زده باشند : شتر طاعون زده .
طعین مطعون شترماده طاعون زده
طعین مطعون شترماده طاعون زده
