معانی کلمه : ضریه
لغت نامه دهخدا
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) دهی است آباد و قدیم در راه بصره به مکه . (معجم البلدان ).
ضریة. [ ض َ ری ی َ ] (اِخ ) چاهی است و بنام ضریّة بنت نزار نامیده شده است . (معجم البلدان ).
فرهنگ فارسی
گویند دهی است بنی کلاب را میان مکه و بصره نزدیک تر بمکه و در این مکان بنو سعد و بنو حنظله جنگ را گرد آمدند و سپس صلح کردند ٠
