تلفظ بین المللی : /zarˈuːrijˌe/ تلفظ : [zaR'u:Rij,e]
لغت نامه دهخدا
( ضروریة ) ضروریة. [ ض َ ری ی َ ] ( ع ص نسبی ) تأنیث ضروری. ضروریه مطلقه ، قضیه موجهه ای که در آن حکم بشود بضرورت نسبت ثبوتیه یا سلبیه بین موضوع و محمول مادام که ذات موضوع موجود است. صاحب کشاف اصطلاحات الفنون آرد: عند المنطقیین قضیة موجهة بسیطة حکم فیهابضرورة ثبوت المحمول للموضوع او بضرورة سلبه عنه مادام ذات الموضوع موجودة کقولنا کل انسان حیوان بالضرورة و لا شی من الانسان بحجر بالضروره. سمیت ضرور...
فرهنگ فارسی
تانیث ضروری، هرچه که وجودش لازم ومورداحتیاج باشد ( صفت ) مونث ضروری . یا ضروریه مطلقه . قضیه موجهه که در آن حکم شود به ضرورت نسبت ثبوتیه یا سلبیه بین موضوع و محمول مادام که ذات موضوع موجود است . تانیث ضروری ٠ ضروریه مطلقه
