معانی کلمه : صیام
لغت نامه دهخدا
صیام . [ ص ُی ْ یا ] (ع ص ، اِ) ج ِ صائم . (منتهی الارب ). رجوع به صائم شود.
فرهنگ عمید
۱. روزه گرفتن، روزه داشتن، روزه.
۲. (اسم ) [عربی، جمعِ صائم] = صائم
۲. (اسم ) [عربی، جمعِ صائم] = صائم
فرهنگ معین
(ص ) [ ع . ] (مص ل . ) روزه داشتن .
فرهنگ فارسی
۱ - ( مصدر ) روزه داشتن . یا ماه صیام . ماه رمضان .
صائم
صائم
فرهنگ اسم ها
اسم: صیام (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: siyām) (فارسی: صیام) (انگلیسی: siyam)
معنی: روزه، روزه داشتن، ( در قدیم ) روزه گرفتن، ( در عرفان ) صوم، امساک از خوردن و آشامیدن بر اساس احکام شرع
معنی: روزه، روزه داشتن، ( در قدیم ) روزه گرفتن، ( در عرفان ) صوم، امساک از خوردن و آشامیدن بر اساس احکام شرع
مترادف و متضاد
fast (اسم)
روزه، صیام
lent (اسم)
روزه، صیام، ماه روزه