معانی کلمه : صولجان

تلفظ بین المللی : /sˈuːldʒɑn/ تلفظ :‌ [s'u:ldZAn]

لغت نامه دهخدا

صولجان. [ ص َ ل َ ] ( معرب ، اِ ) چوگان. ( منتهی الارب ) ( غیاث اللغات ) ( مهذب الاسماء ). معرب چوگان است. ( حاشیه برهان چ معین ). محجن. طبطاب : مهین دختر نعش چون صولجانی کهین دختر نعش مانند قفلی.منوچهری.تا شب است و ماه نو گوئی که از گوی زمین گردبر گردون ز سیمین صولجان افشانده اند.خاقانی.در حلقه صولجان زلفش بی چاره دل اوفتاده چون گوست.سعدی.گاه حیران ایستاده گه دوان گاه غلطان همچو گوی از صولجان.مول...

فرهنگ عمید

۱. (ورزش ) چوگان.
۲. عصای پادشاهی.

فرهنگ معین

(صَ لَ ) [ معر. ] (اِ. ) معرب چوگان .

فرهنگ فارسی

معرب چوگان، عصای پادشاهی، صولجانه هم گویند
( اسم ) ۱ - چوگان . ۲ - عصا عصای شاهی جمع : صوالج صوالجه ( کم ) .

کلمات مرتبط

لغت نامه دهخدا

معانی کلمه : صولجان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

معانی کلمه : صولجان

لغت نامه دهخدا

فرهنگ عمید

فرهنگ معین

فرهنگ فارسی

کلمات مرتبط

نظرات