معانی کلمه : صندل

نوعی کفش تابستانی و روباز.

١. درختچه‌ای با برگ‌های نوک‌تیز، گل‌های سفید خوشه‌ای کوچک، و ریشه‌های تارمانند.
٢. چوب خوش‌بوی این درخت که برای ساختن اشیای چوبی گران‌قیمت به کار می‌رود و در طب و عطرسازی کاربرد دارد.

( ~.) [ معر. ] (اِ.) درختی کوچک بومی هند که از قطعات ضخیم چوب آن وسایل چوبی می سازند. نمونه هایی از این گیاه از راه ارتباط با ریشه و حتی ساقة گیاهان گوناگون بخشی از دورة زیستی خود را به حالت انگلی می گذرانند.

سرده‌ای نیمه‌انگلی از صندلیان با حدود ده گونه که معروف‌ترین آنها همان صندل واقعی یا صندل سفید با چوب معطر است؛ گونه‌های این سرده در سرتاسر جنوب شرقی آسیا و جزایر جنوبی اقیانوس آرام پراکنده است