تلفظ بین المللی : /sˌamadˈiːjat/ تلفظ : [s,amad'i:jat]
لغت نامه دهخدا
صمدیت. [ ص َ م َ دی ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ) بزرگی و بی نیازی و پاک شدن از عادات حیوانی. ( غیاث اللغات ). || خدائی. الوهیت : توفیق اتمام آن از حضرت صمدیت خواهم. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 89 ).ملک صمدیت را چه سود و زیان داردگر حافظ قرآنی ور عابد اصنامی.سعدی.- تجلی صمدیت ؛ حالی از حالات صوفیه که در آنجا احتیاج با کل از سالک برمی خیزد. ( نفحات الانس )....
