معانی کلمه : صقور
لغت نامه دهخدا
صقور. [ ص َق ْ قو ] (ع ص ) زن جلب . (منتهی الارب ).
صقور. [ ص ُ ] (ع اِ) ج ِ صَقر است . (منتهی الارب ) : صاحب اترار چون دید و دانست که بغاث الطیور را با مخالب صقور تبانچه زدن محال است . (جهانگشای جوینی ). و حریص بر صیدفهود و صقور. (جهانگشای جوینی ). رجوع به صقر شود.
فرهنگ عمید
صقر#NAME?
= صقر
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - چرغ چرخ . ۲ - هر مرغ شکاری از باز شاهین و جز آن جمع : اصقر صقور صقار صقاره صقر .
زن جلب
زن جلب