تلفظ بین المللی : /sˌafiˈoddin jˈazdi/ تلفظ : [s,afi'oddin j'azdi]
لغت نامه دهخدا
صفی الدین یزدی. [ ص َ یُدْ دی ن ِ ی َ ] ( اِخ ) شاعری است. صاحب لباب الالباب آرد: صفی یزدی که بصفای دل و خاطر خورشید را طعنه زدی و پیوسته جز بر جاده وفا و سجاده صفا نبودی در عهد ملک طغان شاه قربتی یافت و اگرچه در لباس ائمه بودی اما در زی متصوفه رفتی ، و این ابیات دلفریب از آن وی است :زآن پیش که ناگه لب خشک بنده دزدد شکری زان دو لب پرخنده لشکرگه زنگبار بر گرد رخش از مشک طناب در طناب افکنده...هم او ...
