به معنی نخست وزیر و وزیر اعظم. منصب صدراعظمی نخست در دستگاه حکومتی عثمانی به وجود آمد و شخص صدراعظم که از سوی سلطان برگزیده می شد، کلیه اختیارات حکومتی را در اختیار داشت و نماینده و وکیل تام الاختیار سلطان در همۀ امور بود. در ۱۹۲۲ همراه با مقام سلطنت و شیخ الاسلامی، این منصب نیز از بین رفت. در دوران قاجار این منصب ظاهراً به تقلید از عثمانی به ایران آمد و این اصطلاح مدتی کم وبیش رواج یافت. امروزه د...
فرهنگ فارسی
رئیس الوزرائ
دانشنامه عمومی
صدراعظم (لاتین: cancellarius) عنوانی برای اشاره به مقامی رسمی در حکومت های برخی ملل است. اختیارات صدراعظم، بنابر نحوه سیاست گذاری کشورها به طور مختلف تعیین می شود از جمله حکومت سیاسی، آموزش و پرورش و مذهب. رهبری حکومت، تعیین سیاست خارجی، وظایف قضایی، مسئولیت مالی و اقتصادی و ریاست دانشگاه از جمله وظایفی هستند که به صدراعظم واگذار می شوند.wiki: صدراعظم...
