معانی کلمه : صالحان
لغت نامه دهخدا
صالحان . [ ل ِ ] (اِخ ) نام محلتی است به اصفهان . (منتهی الارب ).
صالحان . [ ل ِ ] (اِ) ج ِ فارسی صالح : یکی از جمله ٔ صالحان به خواب دید پادشاهی را در بهشت و پارسائی را در دوزخ . (گلستان ).
فرهنگ فارسی
دهی از دهستان توابع کجور بخش مرکزی شهرستان نوشهر در ۶ کیلومتری جنوب شرقی کجور کوهستانی و سرد سیر ۸۱٠ تن سکنه آب از چشمه و رود خانه محلی محصول غلات و ارزنشغل اهالی زراعت و گله داری است . آثار بناهای قدیم در آن بجا بمانده .
نام محلتی است باصفهان
نام محلتی است باصفهان