صاری عبدالله (استانبول ۹۹۲ـ۱۰۷۰ق)متخلص به عبدی، شارح، صوفی و شاعر عثمانی. در پادشاهی مراد چهارم عثمانی مقام تذکره چی یافت. در ۱۰۵۰ق محاسبه چی آناتولی و خبریه و در ۱۰۶۰ق مقابله چی پیاده نظام شد. در ۱۰۶۵ق از کارهای دولتی کناره گرفت. از پیروان طریقۀ ملامتیۀ بایرامیه بود. اشعاری از او به جا مانده است. از آثارش: جواهر بواهر مثنوی به ترکی که شرح ناتمام دفتر یکم مثنوی معنوی در پنج جلد است (استانبول. ۱۲۸۷...