معانی کلمه : صارم

تلفظ بین المللی : /sˈɑram/ تلفظ :‌ [s'ARam]

لغت نامه دهخدا

صارم . [ رِ ] (اِخ )قاتل خاص بیک (و خاص بیک در خلع مسعود و سلطنت سلطان محمد [ سلجوقی ] خدمتها کرد) به امر سلطان محمدبن محمود. رجوع به حبیب السیر جزو چهارم از ج 2 ص 190 شود.

صارم . [ رِ ] (اِخ ) ابن عُلْوان جَوخی . شیخ طوسی گوید: وی از اصحاب صادق است و نسبت او به بنی مجاشع م...

فرهنگ عمید

۱. شمشیر بُرنده.
۲. شیر درنده.
۳. (صفت ) بُرنده.
۴. (صفت ) دلاور، شجاع.

فرهنگ معین

(رِ ) [ ع . ] (ص . ) ۱ - برنده ، شمشیر برنده . ۲ - مرد دلیر.

فرهنگ فارسی

شمشیربرنده، شیردرنده، مرددلاور، شجاع
( صفت ) ۱ - برنده ( شمشیر ) . ۲ - مرد دلیر دلاور جمع : صوارم .
ابن علوان جوخی

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: sārem) (عربی) (در قدیم) شمشیر تیز ؛ قطع کننده ، بُرنده .

اسم: صارم (پسر) (عربی) (تاریخی و کهن) (تلفظ: sārem) (فارسی: صارم) (انگلیسی: sarem)
معنی: شمشیر تیز، برنده، مرد دلیر، ( در قدیم )، قطع کننده، بُرنده، دلاور