معانی کلمه : صادق

۱. راست گو.
۲. راست، درست.
۳. [قدیمی] پیدا، آشکار.

(دِ ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - راستگو. ۲ - راست و درست . ۳ - پیدا و آشکار.

محمد بن حسین افضلی حاذقی گیلانی . از دانشمندان ( ف. حدود ۹۷٠ ه.ق . ). او راست: هدایه الروای الی الفاروق المداوی للعجز عن تفسیرالبیضاوی ( مولف بسال ۹۵۳ ه.ق . ) و آن از سوره اعراف است تا آخر قر آن .
( اسم ) ۱ - راستگوی : مردی صادق است . ۲ - راست و درست : سنجر رایی صایب و عزیمتی صادق داشت . ۳ - پیدا آشکار . ۴ - علم رای مردان .
ابن یوسف مجود

ساوصادق