معانی کلمه : شیخه
لغت نامه دهخدا
شیخة. [ خ َ ] (ع اِ) ج ِ شَیخ . (منتهی الارب ).
شیخة. [ ی َ خ َ ] (ع اِ) ج ِ شیخ . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد).
شیخة. [ ش َ خ َ ] (ع اِ) زن پیر. مؤنث شیخ است . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). زن پیر. رجوع به شیخ شود.
فرهنگ فارسی
رمله سفیدی است در بلاد اسد و حنظله و ریگستانی است سپید .
