تلفظ بین المللی : /ʃˈejx bahˈɑiː/ تلفظ : [S'ejx bah'Ai:]
لغت نامه دهخدا
شیخ بهائی. [ ش َ خ ِ ب َ ] ( اِخ ) لقب محمدبن حسین عاملی ، دانشمند مشهور شیعه ، مؤلف خلاصةالحساب و کشکول ( 953 - 1031 هَ. ق. )، مدفون در صحن نو مشهد مقدس.رجوع به بهائی و تاریخ ادبی ایران ( از سعدی تا جامی ) ج 3 ص 375 و التفهیم حاشیه ص 34، 59، 288، 32 و 382 و احوال و اشعار شیخ بهائی تألیف سعید نفیسی شود....
دانشنامه عمومی
بهاءالدین محمد بن حسین عاملی معروف به شیخ بهایی (زادهٔ ۸ اسفند ۹۲۵ خورشیدی در بعلبک، درگذشته ۸ شهریور ۱۰۰۰ خورشیدی در اصفهان) حکیم، علامه فقیه، عارف، منجم، ریاضیدان، شاعر، ادیب، مورخ و دانشمند نامدار قرن دهم و یازدهم هجری؛ که در دانش های فلسفه، منطق، هیئت و ریاضیات تبحر داشت. در حدود ۹۵ کتاب و رساله از او در سیاست، حدیث، ریاضی، اخلاق، نجوم، عرفان، فقه، مهندسی، هنر و فیزیک بر جای مانده است. به پاس ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی شیعه] محمد بن عزّالدین حسین (۹۵۳ق ـ۱۰۳۱/۱۰۳۰ق) متخلص به بهائی و معروف به شیخ بهائی و بهاءالدین عاملی، فقیه، محدث، حکیم و ریاضیدان شیعه. شیخ بهائی بیش از ۱۰۰ کتاب در زمینه های مختلف تالیف کرده است. جامع عباسی و اربعین از جمله آثار اوست. آثاری نیز در معماری بر جای گذاشته که منارجنبان اصفهان، تقسیم زاینده رود اصفهان، گنبد مسجد امام اصفهان و نقشه حصار نجف، از آن جمله است. وی سفرهای بسیاری به نقا...
