معانی کلمه : شکرگزار
لغت نامه دهخدا
شکرگزار. [ ش ُ گ ُ ] ( نف مرکب ) شاکرو سپاسگزار و حقشناس. ( ناظم الاطباء ). آنکه شکر نعمت و احسان کسی گوید. ( فرهنگ فارسی معین ) :
نعمتت بار خدایا ز عدد بیرون است
شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار.
نعمتت بار خدایا ز عدد بیرون است
شکر انعام تو هرگز نکند شکرگزار.
فرهنگ عمید
شکرگزارنده، سپاسگزار، آن که شکر نعمت و احسان کسی را به جا آورد.
فرهنگ معین
(شُ. گُ ) [ ع - فا. ] (ص فا. ) سپاس گزار.
فرهنگ فارسی
شکرگزارنده، سپاسگزاری، بجا آوردن شکرنعمت
( صفت ) آن که شکر نعمت و احسان کسی گوید سپاسگزار . توضیح نوشتن این ترکیب به صورت شکر گذار غلط است . قیاس کنید با سپاسگزار .
( صفت ) آن که شکر نعمت و احسان کسی گوید سپاسگزار . توضیح نوشتن این ترکیب به صورت شکر گذار غلط است . قیاس کنید با سپاسگزار .
دانشنامه عمومی
شکرگزار (ترانه). «شکرگزار» تک آهنگی از هنرمند اهل بریتانیا ریتا اورا است. این ترانه برای رقابت در بخش بهترین ترانه جایزه اسکار ۲۰۱۵ معرفی گردیده است.
wiki: شکرگزار (ترانه)
مترادف و متضاد
حقشناس، حقگزار، سپاسدار، سپاسگزار، شاکر، شکور، قدردان ≠ کورنمک، نمک‌نشناس