تلفظ بین المللی : /ʃˈekar kˈardan/ تلفظ : [S'ekaR k'aRdan]
لغت نامه دهخدا
شکر کردن. [ ش ُ ک َ دَ] ( مص مرکب ) سپاس گفتن. ثنا گفتن. سپاس نعمت خدای تعالی و جز وی کردن. ( از یادداشت مؤلف ) : شکر کن شکر خداوند جهان را که بداشت به تو ارزانی بی سعی کس این ملک قدیم.ابوحنیفه اسکافی ( از تاریخ بیهقی ).نماز شام ابوالقاسم به خانه بونصر آمد و وی را و عبدوس را شکر کرد بر آن تیمار که داشتند. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص 370 ). وی می گریست و مرا شکر میکرد گفتم مرا شکر مکن بلکه خدای عزوجل و...
فرهنگ فارسی
۱ - سپاس نعمت و احسان کسی را گفتن ۲ - ذکر جمیل کسی را گفتن ثنا گفتن .
