شکایت داشتن. [ ش ِ ی َ ت َ ] ( مص مرکب ) تظلم داشتن. گله و شکوه داشتن :
در ایام عدل تو ای شهریار
ندارد شکایت کس از روزگار.
( بوستان ).
درمانده ام من از تو شکایت کجا برم
هم با تو گر ز دست تو دارم شکایتی.
سعدی.
شکایت از تو ندارم که شکر باید کرد
گرفته خانه درویش ، پادشه به نزول.
سعدی.
