تلفظ بین المللی : /ʃuːrbˈaxti/ تلفظ : [Su:Rb'axti]
لغت نامه دهخدا
شوربختی. [ ب َ ] ( حامص مرکب ) بدبختی. ( یادداشت مؤلف ). شوربخت بودن. تیره بختی. ( فرهنگ فارسی معین ). نکبت. ادبار. نحس بودن بخت. بدبختی. مقابل پیروزی. مقابل مقبلی : ز گیتی مرا شوربختی است بهرپراکنده بر جای تریاک زهر.فردوسی.که پیروزی و شوربختی ازوست تن آسانی و رنج و سختی ازوست.فردوسی.یکی را دگر شوربختی بودنیاز و غم و درد و سختی بود.فردوسی.که من با سپاهی بسختی درم برنج و غم و شوربختی درم.فردوسی.سو...
