تلفظ بین المللی : /ʃˈuːr afkˈandan/ تلفظ : [S'u:R afk'andan]
لغت نامه دهخدا
شور افکندن. [ اَ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) شور فکندن. آشوفتن. ولوله انداختن. آشوب و فتنه برپا کردن. || هیجان و نشاط ایجاد کردن : ملک را گوی در چوگان فکندندشگرفان شور در میدان فکندند.نظامی.ترش بنشین و تندی کن که ما را تلخ ننمایدچه میگویی چنین شیرین که شوری در من افکندی.سعدی. || غوغا برپا کردن. آشفتگی پیدا آوردن. ولوله انداختن : سیاوش همیدون به نخجیر گورهمی تاخت و افکند بر دشت شور.فردوسی.درمیانشان فتنه و...
