شواصرا. [ ش َ ص َ ] ( اِ ) مسک الجن است و او را در تنکابن مشک واش نامند و ابوریحان بیان نمود که در بلاد دیلم به این اسم گیاهی دیده ام و آن نباتی است خاکستری رنگ منحصر در اوراق ریزه متراکم و از روی زمین جدا نمی شود بی گل و بی ساق و بیخش سیاه و بقدر مسماری و منبتش سنگلاخهای کوههای عظیم و از تازه او تا چند ماه بوی مشک خالص می آید و خاصیت سنبل الطیب دارد. ( از مخزن الادویه ). به لغت سریانی نوعی از برن...
فرهنگ فارسی
نوعی از بوی مادران گویند در بلاد شبانکاره فارس مشک چوپان نامند و در تنکابن مشک داش .
