معانی کلمه : شهریار

بزرگ تر شهر، فرمانروای شهر، پادشاه.

(شَ ) [ په . ] (اِمر. ) ۱ - فرمانروای شهر. ۲ - پادشاه . ۳ - از نام های پسران .

بخشی است از شهرستان تهرانواقع در جنوب تهران میان ساوجبلاغ و غار و خاک ساوه و پشاپویه و آن از نقاط بد آب و هوای اطراف تهران است . در تابستان بسیار گرم است و بادش معروف میباشد. مرکز آن [کرشته] و ده های معروف آن عبارتند از [ علیشاه عوض ] و [ رباط کریم ].
بزرگترشهر، فرمانروای شهر، پادشاه
( اسم ) ۱ - کلانتر شهر بزرگ شهر فرانروای شهر . ۲ - شاه پادشاه .

/shahryaar/ شهریار پسر پادوسبان از شاهان پادوسبانی که مدت سی یک سال( ۴۵ تا ۷۵هـق)بر مازندران فرمانروایی کرد