معانی کلمه : شهروان

شهروان. [ ش َ رَ ] ( اِخ ) شهربان. شهراوان. شهرابان. بلده ای است بنواحی خالص. ( یادداشت مؤلف ). نام شهری بوده بر لب دجله بغداد و واسط و آنرادر قدیم دسکره مینامیده اند. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ).رجوع به تاریخ مغول عباس اقبال ص 264 و دسکرة شود.

اسم: شهروان (پسر) (فارسی)
معنی: شهربان، نگهبان شهر