شلایین. [ ش َ ] ( ترکی ، اِ ) ابرام و تقاضا بطور افراط. ( ناظم الاطباء ). || ( ص ) شخصی را گویند که در ابرام افراط کند. ( برهان ). رجوع به شلائین شود.
شلائین. [ ش َ ] ( ترکی ، ص ، اِ ) مبرم و سخت درگیرنده. ( آنندراج ) ( از غیاث ) : خار این وادی شلائین تر ز خون ناحق است از علایق چیدن دامان رغبت سهل نیست.صائب تبریزی ( از آنندراج ).تا به آن حسن شلائین سر و کار است مرادست ...