معانی کلمه : شفیع

۱. کسی که برای دیگری خواهش عفو یا کمک بکند، خواهشگر، شفاعت کننده.
۲. (حقوق ) صاحب شفعه.

(شَ ) [ ع . ] (ص . ) شفاعت کننده ، پایمرد.

مازندرانی از رجال ایران در نیمه اول قر. ۱۳ ه. فتح علی شاه صدارت خود را پس از حاجی ابراهیم بدو محول کرد.
خواهشگر، شفاعت کننده، صاحب شفعه، شفعائ جمع
۱ - شفاعت کننده خواهشگر پایمرد . ۲ - صاحی حق شفعه جمع : شفعا(ئ ) .

اسم: شفیع (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: šafie) (فارسی: شفيع) (انگلیسی: shafie)
معنی: آن که تقاضای عفو و بخشش گناه کسی را از دیگری می کند، شفاعت کننده، شفاعت گر، پایمرد