معانی کلمه : شعرا

شعرا. [ ش ِ] (ع اِ) درختستان . || مرغزار. (دهار).

شعرا. [ ش ِ ] (اِخ ) شِعْری ̍. رجوع به شِعْری ̍ شود.

۱. شاعران.
۲. بیست‌وششمین سورۀ قرآن کریم، مکی، دارای ۲۲۷ آیه؛ جامعه؛ طسم.

دو ستاره در صورت فلکی کلب اکبر و کلب اصغر؛ دوخواهران.
⟨ شعرای شامی: (نجوم) ستارۀ قدر اول از صورت کلب اصغر؛ غمیصا.
⟨ شعرای یمانی: (نجوم) ستارۀ قدر اول از صورت کلب اکبر که روشن‌ترین ستاره‌ها است و در شب‌های تابستان نمایان می‌شود؛ شباهنگ؛ عبور.