تلفظ بین المللی : /ʃˈeʔr q1anˈɑiː/ تلفظ : [S'e?R q1an'Ai:]
دانشنامه آزاد فارسی
شعر غنایی (lyric poem)نوع ادبی مشتمل بر هر گونه شعر کوتاه و شخصی که حاکی از احساسات پرشور و عواطف لطیف است. از نظر قافیه و صناعات ادبی ویژگی خاصی ندارد. غزل، ازجمله اشعار غنایی است. در ادبیات غرب در اصل سروده ای بود که با همراهی چنگ (لیر) خوانده می شد و از همین رو اشعار ترانه ها را در زبان های اروپایی لیریک می نامند. در ادبیات فارسی اصطلاع غنایی از غنا به معنی موسیقی و آوازخواندن گرفته شده که اشار...
دانشنامه عمومی
شعر غنایی در لغت به معنای آواز خوانی، سرود و نغمه است و در اصطلاح به شعری گفته می شود که بیان گر عواطف و احساسات شخصی شاعر باشد. اینگونه اشعار بیشتر به صورت کوتاه بیان می شوند. منظومه شعر ویس و رامین یا خسرو و شیرین از جمله اشعار غنایی محسوب می شوند.Associate Professor ON Tansu, Greek Literary History lecture notesProf. Dr. Candan Şentuna Greek Literature and History Lecture Noteswiki: شعر غنایی...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] کلمه ی غنا از ریشه ی "غنا" به معنی موسیقی و نواختن و آواز خواندن است.شعر غنایی با احساسات و عواطف شخصی و به طور کلی "من شاعر" مربوط است و بدین گونه طیف وسیعی از معانی و مضامین شاعرانه را به خود اختصاص می دهد. انواع متداول شعر غنایی و موضوعات آن در شعر فارسی عبارت است از سوگ نامه یا مرثیه، شادی نامه، مدیحه، اشعار مذهبی، وصف طبیعت و شعرهای عاشقانه که در قالب های متفاوت مثنوی، تک بیت، رباع...
