تلفظ بین المللی : /ʃˈarif tabrˈizi/ تلفظ : [S'aRif tabR'izi]
لغت نامه دهخدا
شریف تبریزی. [ ش َ ف ِ ت َ ] ( اِخ ) از شاعران قرن دهم هجری قمری و از شاگردان لسانی شیرازی و از اواسطالناس و شاعری هموار و پخته است. در هجو غیاث الدین کهره ترکیب بندی گفته که نظیر ندارد. این چند بیت از آن جمله است :اگر نه ای ز پرستندگان آتش گبروگر نه ای ز فروزندگان نار نفاق...به چوب قیلغه شوقاق تا بگویندت بلند مرتبه مستوفیی به استحقاق.( از مجمعالخواص ص 145 ).بیت زیر از اوست :کو همنفسی تا کنم اظهار...
دانشنامه آزاد فارسی
شریف تبریزی ( ـ اردبیل ۹۵۶ق)شاعر ایرانی. هم روزگار سام میرزای صفوی، شاگرد لسانی شیرازی و از ملازمان دربار طهماسب اول صفوی بود. دربارۀ بدزبانی و هجاپردازی وی بسیار سخن رفته است. همچنین مجموعه ای از اشعار سست به نام استاد خود، لسانی، گردآورد و به او نسبت داد و آن را سهو اللسان نامید. دیوان قصاید و غزلیات نیز دارد.wikijoo: شریف_تبریزی...
دانشنامه عمومی
شریف تبریزی (زادهٔ ۹۲۸ هجری) از شاعران سدهٔ دهم هجری و اهل تبریز بوده است. وی شاگرد لسانی شیرازی بوده و به قدری در هجوگویی خبره بوده که حتی بعضاً خاطر استادش را نیز می آزرده است.نوایی، عبدالحسین (۱۳۷۸). طرح پژوهشی اثرآفرینان. سوم. تهران: انجمن آثار و مفاخر فرهنگی. پارامتر |تاریخ بازیابی= نیاز به وارد کردن |پیوند= دارد (کمک)شریف تبریزی نهایتاً در سال ۹۵۵ یا ۹۵۶ هجری (۲۷ یا ۲۸ سالگی) بر اثر بیماری و...
