شروه . [ ش َرْ وِ ] (اِخ ) نام پهلوانی ارمنی نژاد. (ناظم الاطباء) (برهان ) (از شرفنامه ٔ منیری ) : ز گردان ارمن یکی تند شیر به کشتن قویدل به مردی دلیر ز شیران سبق برده شروه به نام به هنگام جنگ آزمایی تمام .
نظامی .
شروه . [ ش َرْ وِ ] (اِ) (اصطلاح موسیقی ) نوعی از خوانندگی که شهری نیز گویند.(ن...
فرهنگ فارسی
( اسم ) نوعی خوانندگی شهری نام پهلوانی ارمنی نژاد
دانشنامه عمومی
شَرْوِه گونه ای خوانندگی از اشکال موسیقی لری بخصوص دو استان بوشهر و هرمزگان است که به آن شهری نیز می گویند. شروه به عنوان آواز دشتی و دشتستانی، نغمه ای غمگنانه در مایه دشتی است. برای این نغمه اشعار دوبیتی بکار می رود که غالباً از شاعران دوبیتی سرای جنوب می باشد.شروه در لغت با تلفظ های شرفنگ، شرفه و... نوعی خوانندگی، صدای پا و بخصوص به معنی صدا و نغمه آهسته و بانگ است.شروه سرایی در جنوب ایران، علی ...
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی شَرَوْهُ: او را فروختند (کلمه اشتراء که مصدر فعل یشترون است به معنای خریدن و کلمه شراء به معنای فروختن است . البته اگربعد از هرکدام حرف اضافه "ب" بیاید معنایش برعکس می شود)ریشه کلمه: شری (۲۵ بار)ه (۳۵۷۶ بار)(بر وزن علم) خریدن. فروختن. در مجمع ذیل آیه «وَ مِنَ النّاسِ مَنْ یَشْری...» فرموده: شراء از اضداد است و در خریدن و فروختن هر دو به کار رود. همچنین است قول صحاح و قاموس و اقر...
