شبهه. [ ش ُ هََ / هَِ ] ( ع اِمص ، اِ ) پوشیدگی کار و مانند آن و امری که در آن حکم به صواب و خطا نکنند. ( منتهی الارب ). گفته شده است که شبهة اسم است از اشتباه و آن در اموری است که جواز و حرمت و صحت و فساد و حق و باطل اشتباه شده باشد. ج ، شُبَه ْ و شُبُهات. ( از اقرب الموارد ). || مثل و مانند. ( از اقرب الموارد ). || اسم از اشتباه است و آن امر مابین حلال و حرام و درست و صواب است. ( کشاف اصطلاحات ا...
فرهنگ عمید
۱. پوشیدگی کاری یا امری. ۲. امری که در آن حکم به صواب یا خطا نتوان کرد. ۳. شک و گمان. ۴. (اسم مصدر ) (فقه ) اشکال در تمیز دادن حق از باطل یا حلال از حرام.
دانشنامه آزاد فارسی
شبهه (اصول فقه). شُبْهه (اصول فقه)در اصول فقه، شبهه ـ که موضوع اصول عملیه است ـ یا موضوعی است و یا حکمی. شبهۀ حکمیه نیز یا وجوبی است و یا تحریمی؛ ۱. هرگاه حکم موضوعی مشخص نباشد به آن «شبهۀ حکمیه» گویند، مانند حلال یا حرام بودن عقد بیمه؛ ۲. هرگاه حکم کلّی موضوعی مشخص، اما تردید در مصداق خاص باشد، به آن «شبهۀ موضوعیه» گویند، مثلاً با علم به حرام بودن مشروبات الکلی ندانیم لیوانی که پر از مایع است م...
doubt (اسم)دودلی، گمان، نا معلومی، شک، تردید، شبههmisgiving (اسم)بیم، ترس، اشتباه، بدگمانی، شبهه، مشتبه سازی، سوء تفاهم، عدم اطمینان...
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] شبهه (بر وزن شِبْه و شَبَه) به معنای مثل و نظیر است.شبهه در لغت به معنای مشابهت و پوشیدگی است. معانی دیگری چون اشتباه، احتمال اشکال و شک نیزداردو همچنین چیزی که حق و باطل در آن معلوم نیست را شبهه می نامند. شبهه آن است که دو چیز در اثر مماثلت از همدیگر تشخیص داده نشوند «وما قتلوه و ما صلبوه و لکن شُبِّه لهم» عیسی را نکشتند و به دار نزدند لیکن کار بر آنها مشتبه شد. تشابه، متشابه و مشتبه ب...
