معانی کلمه : شبرقه
لغت نامه دهخدا
شبرقة.[ ش ِ رِ ق َ ] (ع اِ) واحد لفظ شِبرِق . (از اقرب الموارد) (محیط المحیط). یکی شبرق . رجوع به شبرق شود.
شبرقة.[ ش ِ رِ ق َ ] (ع ص ، اِ) چیز کم و بی ارزش از گیاه و درخت . و یقال : فی الارض شبرقة من النبات ؛ در روی زمین گیاه پراکنده و کمی است . (از ذیل اقرب الموارد). || قطعه ای از جامه . (از ذیل اقرب الموارد).
فرهنگ فارسی
چیز کم و بی ارزش از گیاه و درخت یا قطعه ای از جامه .