شب چرا. [ ش َ چ َ ] ( نف مرکب ) حیوانی که در شب میچرد. ( از فرهنگ نظام ). ستوری که در شب چرا میکند. ( ناظم الاطباء ). الف در چرا زایدست ، خان آرزو در سراج اللغات گوید: بعضی از فضلای معاصرین الف را در این بیت نظامی :به شب زنگی آن شب چرا گشته مست چو ماه آمده شب چراغی بدست.زاید دانسته اند و به معنی شب چرنده است در شب ، چه صاحب رشیدی تصریح کرده است که الف ملحق در آخر افاده معنی فاعلی کند چنانچه کوشا و...