تلفظ بین المللی : /ʃˈɑːh dʒˈuːj/ تلفظ : [S'A:h dZ'u:j]
لغت نامه دهخدا
شاه جوی . (اِ مرکب ) جوی بزرگ . جو ونهری که از آن جوهای دیگر جدا شود. (فرهنگ نظام ).
شاه جوی . (نف مرکب ) شاه جو. جوینده ٔ شاه : همه کنده موی و همه خسته روی همه شاه گوی و همه شاه جوی . فردوسی .بگشتند از آن جایگه شاه جوی بریگ و بیابان نهادند روی .فردوسی .یکایک بخسرو نهادند روی سپاه و سپهبد همه شاه جوی .فردوسی ....
