تلفظ بین المللی : /ʃˈɑneː zˈadan/ تلفظ : [S'Ane: z'adan]
لغت نامه دهخدا
شانه زدن. [ ن َ / ن ِ زَ دَ ] ( مص مرکب ) آرایش کردن موی با شانه. ( بهار عجم ). زدن شانه به زلف تا تارها از هم باز گردد و نرم و خوار شود : دمی که خواهم از او بوسه زلف شانه کندرهد ز شانه زدن تافتن بهانه کند.شهیدی قمی ( مجموعه مترادفات ).سر زلفش چو شانه میزد باداصلح اﷲ شأنه گفتم.کمال خجندی ( از بهار عجم ).گه شانه زند در زلف ، گه سرمه کشد در چشم.آرزو ( از ارمغان آصفی ).به گیسوی موجش نسیم هوس زند شان...
فرهنگ فارسی
آرایش کردن موی با شانه یا بمعنی مضایقه نمودن است .
مترادف و متضاد
teasel(فعل)
شانه زدن
teazel(فعل)
شانه زدن
teazle(فعل)
شانه زدن
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] شانه زدن و آراسته بودن یکی از آداب نظافت و از مستحبات اسلام است.از احکام آن در بابهای طهارت، صلات، نکاح و طلاق سخن گفته اند.حکم تکلیفی شانه زدنشانه زدن مو ی سر و صورت، بویژه قبل و پس از هر نماز واجب و مستحب و شانه زدن محاسن پس از وضو و نیز شانه زدن ابرو ها مستحب می باشد و در روایات متعدد به این عمل سفارش و تأکید شده است. در حدیثی از رسول خدا صلّی اللَّه علیه و آله آمده است: «بسیار شا...
