معانی کلمه : شاخسار

۱. قسمت بالای درخت که پرشاخ وبال باشد.
۲. شاخۀ درخت: عشق در عالم نبودی گر نبودی روی زیبا / گر نه گل بودی نخواندی بلبلی بر شاخساری. (سعدی۲: ۵۷۴ ).
۳. قطعۀ آهن یا فولاد سوراخ سوراخ که زرگر مفتول طلا یا نقره را از سوراخ آن می گذراند و می کشد تا باریک و هموار شود، شفشاهنگ، شفشاهنج.

(اِمر. ) ۱ - قسمت بالای درخت که پُر شاخه باشد. ۲ - جای انبوهی از درختان بسیار شاخ . ۳ - شاخة درخت .

قسمت بالای درخت که پرشاخ وبال باشد، شاخساره
۱ - قسمت اعلای درخت که پر شاخه باشد ۲ - جای انبوهی از درختان بسیار شاخ . ۳ - شاخه درخت . ۴ - ابزاری که از آن زرکشان و سیمکسان و آن قطعه آهنی است پهن و سوراخ سوراخ ( با سوراخهای کوچک و بزرگ ) که مفتول طلا و نقره را از آن گذرانند تا باریک و هموار گردد .