معانی کلمه : شاب
لغت نامه دهخدا
شاب . (ع اِ) زاج و ژاک . (ناظم الاطباء). رجوع شود به شب و زاج . || خرمل است (فهرست مخزن الادویه ). || اسم درخت ماهودانه است . (تحفه ٔ حکیم مؤمن ).
فرهنگ عمید
جوان، برنا.
فرهنگ معین
(بّ ) [ ع . ] (ص . ) مرد جوان . ج . شباب .
فرهنگ فارسی
گیاهی است
مردجوان، برنا، شباب، وشبان جمع
( صفت ) مرد جوان جمع : شباب شبان .
الظریف محمد بن عفیف او را دیوانی است .
( صفت ) مرد جوان جمع : شباب شبان .
الظریف محمد بن عفیف او را دیوانی است .
گویش مازنی
۱ضربه زدن معمول با دست ۲گام بلند برداشتن – قدم – گام
/shaab/ ضربه زدن معمول با دست - گام بلند برداشتن – قدم – گام & گیاهی است
مترادف و متضاد
برنا، جوان، نوجوان ≠ پیر