سینجر. [ س َ ی َ ج ُ ] ( اِ ) اخگر و پاره های آتش باشد و شراره آتش را نیز گویند. ( برهان ). شراره آتش و اکثر صاحب فرهنگان نوشته اند که پاره های آتش باشد و آنرا اخگر و لخجه و لخشه نیز نامند. ( جهانگیری ). شراره و آتش پاره ها. ( فرهنگ رشیدی ) ( آنندراج ) :
سینجر چو باران زرین چکان
نگون ابر بارید بر آسمان.
فردوسی.